Сэксуальнасьць у Нямеччыне

Сэксуальнасьць у Нямеччыне - гэта табу. Такі добра закарэлае табу, якое трохі аблупілася і аблезла, але ўсё яшчэ табу. Да такой высновы я прыйшла пасьля трох гадоў жыцця ў Нямеччыне. Для справядлівасьці трэба адзначыць, табу ня без супярэчлівасьцей і парадоксаў.

Праўда пра Нямеччыну: Аптэкі

Як мы прызвычаіліся ў Беларусі? Калі нейкі медыкамент ёсьць у Беларусі, то яго можно набыць у любой аптэцы. Адным словам, набор медыкаментаў у стандартных беларускіх аптэках аднолькавы.

Гэта далёка ня так у Нямеччыне. Самі немцы кажуць, калі табе трэба набыць нешта незвычайнае, то трэба знайсьці добрую аптэку.

Па-першае, што значыць "незвычайнае"? Гэта значыць не супэр-пупэр рэдкія і дарагія лекі для хворых на рак, а проста тавары, які не карыстаюцца попытам, то бок аптэкі ў Нямеччыне працуюць на ўмовах рынку - што прыносіць болей грошай, то і прадаецца.
Па-другое, адзін толькі выраз "добрая аптэка" прывёў мяне ў ступар: калі ёсьць добрыя аптэкі, значыць ёсьць і дрэнныя. Такое падзяленне аптэк на "дрэнныя" і "добрыя" зусім не датычыцца Беларусі.

Што ж прадаюць "дрэнныя" нямецкія аптэкі? Такія аптэкі (а іх большасьць, бо дурных няма) забітыя хадавымі, раскручанымі, лёгка даступнымі (водпуск без рацэпта) таварамі, а таксама таварамі на якіх можна шмат зарабіць. Усе відныя паліцы забітыя стракатымі ўпакоўкамі з тэлевізійнай рэклямы. Большасьць з іх сродкі ад прастуды, для мышц, для загойвання ран, ад розных відаў болі, ад нерваў, дрыма (яно ж снатворнае)... Сярод іх і дарагая касьметыка. Дарагая не з прычыны, што яна дзейная, а з прычыны, што атрымала дазвол прадавацца ў аптэцы. Гэты дазвол каштуе грошай, а грошы трэба вяртаць. Карацей, паліцы забітыя лекамі, якія не прызначаны для лекавання, а хутчэй для заглушэння сымптомаў.

У такіх аптэках не прадаюцца тавары нізкія па цане, напрыклад, лекавыя травы. Яны самі па сабе каштуюць мала, г.з. шмат на іх не заробіш. Акрамя таго, травы займаюць шмат мейсца на складзе, якое можна было запоўніць больш прыбытковымі лекамі. Толькі праз 3 гады я выпадкова знайшла у горадзе добрую аптэку, дзе можна набыць календулу. Таксама рэдкасьць лекі, якія павінны захоўвацца пры асаблівых ўмовах, напрыклад у халадзільніку.

Утопія - гэта добра

У Нямеччыне слова "утопія" мае пазытыўную каннатацыю. Паўтараю: утопія - гэта добра.

Зьбіла мяне з панталыку вось гэтая агранізацыя: Utopia - гэта грамадская арганізацыя, накіраваная на "зялёнае", "біо" спажыванне. Яны выдаюць ўзнагароды Der Utopia Award лепшым вытворцам. Спачатку я была ўпэўнена, што ўзнагароду даюць "лепшым" вытворцам, з саркастычным падтэкстам, а потым выслетлілася, што - не.

Нямеччына вачыма беларускі: першыя уражанні

Часам нямецкую жанчыну можна аднозьніць толькі па вачох....

  ....адрозніць ад мужчыны.

Такі іх мужчынскі знешні выгляд кпіць з мяне рупліва ў адказ. Неяк я пайшла ў басейн. Заходжу ў раздзявальню і заміраю ў ступары - перад мной стаіць мужчына...

Я: ня ў той раздзявальні! як няёмка! 
  

У наступную секунду я бачу іншых жанчын і разумею, перад мною не мужчына, а жанчына.

У Нямеччыне мне не хапае камароў, ластавак, буслоў, сэксуальна апранутых жанчын. Пры гэтым я не прыраўноўваю сэксуальна апранутых жанчын з прыгожымі жанчынамі. Гэтыя рысы могуць супадаць, але не абавязкова.

Як я прыехала ў Нямеччыну, я выкінула ўсе брыджы, бо іх тут носяць ад мала да вяліка незлічымым мноствам; выкінула чорныя непразрыстыя калготкі, бо гэта першы выбар сярод немак, калі яны хочуць апрануць спадніцу, нават у самую сьпякоту.

Распаўсюджаная нямецкая мода - апранаць пад спадніцу кароткія легінсы па калена.

Што ў мяне выклікае толькі адную асацыяцыю - панталоны!

Іншае, прадукты. Складваецца ўражанне, што немцы ня любяць арыгінальны - сапраўдны, натуральны - смак прадуктаў. Яны гатовыя ўсё засыпаць соллю, цукрам, воцатам, смакам вэджанага і г.д. Калі я набываю чыпсы, то я хачу пачуць у іх смак бульбы. Калі я набываю нешта з шакаладам, я хачу адчуваць сапраўды яскравы смак шалада, а не іммітацыю з лёгкім намёкам на какава. Калі я пакупаю кілбасу, я хачу адчуваць смак мяса, а ня солі з мноствам кансэрватаў.

 Я пачынала з вывучэння англійскай. Разам з англійскай крыху знаёмілася з брытанскай, амераканскай культурай... Пасьля гэтага прыемна ўсьведамляць, што нямецкая культура бліжэй да беларускай, за брытанскую. У нямецкай мове ёсьць такія ж прымаўкі як і ў нас. Падоранаму каню ў зубы не глядзяць - einem geschenkten Gaul sieht man nicht ins Maul; ні рыба, ні мяса - weder Fisch noch Fleisch.

Ну й канечшне як бы ні казалі, што беларусы працавітыя, на фоне немцаў беларуская працавітасьць проста марнее. Працавітыя з нас адзінкі, немцы - большая частка.

Раскажыце мне пра чысціню

Калі вы яшчэ не паверылі, што ў немцаў асаблівае станаўленне да чысьціні пасля гэтага запісу, тады вам яшчэ адзін доказ: налепка, знойдзеная ва ўніверсітэцкай прыбіральні

Сацыялізм як менталітэт. Гісторыя ў самалёце бізнес-клясу SAS

Самолет шведской авиакомпании SAS был полностью забронирован. Места бизнес класса отдали для эконом класса, т.е. в бизнес классе сидели те, кто заплатил как за эконом класс. Пояснение. Бизнес класс в самолете Boing средних размеров делаетcя следующим образом. Первые три ряда кресел отводятся для бизнес класса. Главное отличие от эконом класса - растояние между рядами кресел больше, чем между остальными. Обычно людей, кто летит бизнес классом мало, поэтому они сидят по одному в ряду. Но в этот раз самолет был забит под завязку.